Wyspy Jońskie o bardzo odmiennym od reszty kraju krajobrazie leżą wzdłuż wybrzeży zachodniej Grecji. Przez wieki na wyspach krzyżowały się drogi z greckiego lądu stałego i Europy  zachochodniej, a pomimo tak różnorodnych wpływów rozwinęła się tutaj samodzielna kultura z literaturą, sztuką i muzyką.

W skład archipelagu wchodzą wyspy Korfu, Paksi, Levkas, Kefalonia, Zakhynthos oraz Itaka i Paxos, oraz wiele małych niezamieszkanych wysepek. Górzysty teren wysp, jest słabo porośnięty roślinnością, za to piękne plaże oraz śródziemnomorski klimat, przyciągają w to miejsce całe rzesze turystów.

W starożytnych czasach wielkie miasta-państwa: Sparta, Ateny i Korynt dążyły do opanowania  Wysp Jońskich. Prowadziły one wspólną walkę przeciw najeźdźcom rzymskim, lecz i one zmuszone zostały, razem z resztą Grecji, do przyjęcia rzymskiego zwierzchnictwa. Od tego momentu przechodziły kolejno w ręce władców Bizancjum, Turków, i Wenecjan aż do 1797, kiedy przeszły pod panowanie Francji, Z kolei nastąpił okres dominacji rosyjskiej, zakończonej powrotem Francuzów w latach 1807 do 1814 r. Potem nastąpiły rządy brytyjskie i w końcu, w 1863 r. wyspy przyłączono do Grecji w wyniku ustaleń Traktatu Londyńskiego. Szczęśliwie niedługi okres panowania tureckiego nie uniemożliwił rozwoju w dziedzinie literatury, sztuk plastycznych a szczególnie malarstwa. Zachowane w wielu kościołach i muzeach Wysp Jońskich eksponaty świadczą o tym, jak sztuka grecka mogłaby się rozwijać, gdyby nie długi okres panowania tureckiego.